Foto's delen met opa en oma

Het gaat niet mis bij het versturen

De foto's komen meestal wel aan. Wat er daarna gebeurt, is het probleem: ze staan in een app die niet geopend wordt, achter een account waar het wachtwoord van kwijt is, of in een gesprek waar ze onderaan zijn weggezakt. Opa heeft ze wel gekregen. Hij kan er alleen niet meer bij.

En het wordt zelden hardop gezegd. Wie het niet lukt, vraagt er niet elke keer opnieuw naar — die kijkt gewoon minder vaak. Het lijkt daardoor van buitenaf op weinig belangstelling, terwijl het gewoon niet lukt.

Waar het meestal op stukloopt

• Wachtwoorden. Verreweg de grootste. Eentje vergeten betekent een herstelmail, in een mailbox waar ook al een wachtwoord voor nodig is.
• Iets installeren. Een app uit een store halen vraagt weer een account, en daar houdt het meestal op.
• Updates. De app die vorige maand werkte, ziet er ineens anders uit en de knop staat ergens anders.
• Bang om iets fout te doen. Dit onderschat bijna iedereen. Wie niet zeker weet of iets straks voor de hele wereld zichtbaar is, klikt liever niet.
• Kleine letters. Simpel, en het scheelt meer dan je denkt.

Wat wél werkt

Alles wat je weghaalt, helpt. Concreet komt het op vier dingen neer.

Geen wachtwoord. Bij ons vult iemand zijn mailadres in, krijgt een mailtje met een knop, en klikt erop. Meer is het niet, en er is dus ook niets te vergeten. Wie bij zijn mail kan, kan bij de foto's.

Niets installeren. Het opent in de browser die er al op staat, op de tablet of de computer die er al is.

Niets kunnen verpesten. Er is bij ons geen openbaar gedeelte, dus er valt niets per ongeluk openbaar te maken. Dat wegnemen scheelt meer aarzeling dan welke uitleg ook.

Grote letters en grote knoppen. Klinkt klein, is het niet.

Zo zet je het op zonder dat zij iets hoeven te doen

Doe het opzetten zelf, en laat er aan de andere kant zo min mogelijk over.

1. Maak de familie aan en zet er meteen een album in dat de moeite waard is. Een lege plek geeft niemand een reden om te kijken.
2. Nodig ze uit op het mailadres dat ze echt gebruiken. Bij twijfel: het adres waarop ze mail van de bank krijgen.
3. Bel even. Eén keer samen doorlopen aan de telefoon is meer waard dan elke handleiding.
4. Zet de link op hun tablet of computer vast, zodat ze de volgende keer niet hoeven te zoeken.
5. Zet er daarna geregeld iets nieuws op. Twee foto's per week is genoeg om er een gewoonte van te maken.

Als een scherm echt niets voor ze is

Dat komt voor, en dan is er geen dienst die dat oplost — ook de onze niet. Print de mooiste af en stuur ze op, of maak er één keer per jaar een boekje van. Dat is geen troostprijs: een stapel foto's op tafel bij de koffie doet iets wat een scherm niet doet.

Het een sluit het ander ook niet uit. De rest van de familie kan de foto's online delen terwijl er voor opa en oma af en toe iets op de mat valt.

Veelgestelde vragen

Oma heeft geen e-mailadres. Kan het dan?

Dan is een mailadres het eerste dat je regelt — bij ons is het de sleutel, en er is verder geen wachtwoord. Doe het samen, en zet het ergens op papier.

Ze is bang dat ze iets fout doet.

Dat is de meest voorkomende reden om af te haken, en ze heeft ook wel een beetje gelijk: op de meeste plekken kún je iets openbaar maken. Bij ons is er geen openbaar gedeelte, dus dat kan niet gebeuren.

Moeten ze zelf ook iets kunnen plaatsen?

Ze mogen het, en het is mooi als het gebeurt, maar reken er niet op. Meekijken en af en toe reageren is voor de meeste grootouders de hele bedoeling.

Welke manier is dan de beste?

Dat hangt vooral af van wie er nog meer meedoet. In foto's delen met je familie staan de vijf manieren naast elkaar, met van elk wat het wel en niet kan.